lørdag 24. mars 2018

Glutenfrie hamburgerbrød til turen!



Hamburger er eit godt alternativ til turmat om ein vil ha anna turmat enn pølse med brød. Desse hamburgerbrøda er raske og enkle å lage, og kan også fint nyttast som rundstykker.

Oppskrifta er i utgangspunktet henta frå bloggen www.pappautengluten.no - ein blogg med mange gode glutenfrie oppskrifter, så det er absolutt verdt å ta ein tur innom for å finne inspirasjon til baking eller matlaging!

Deiga er som nemnt raskt å lage, men må ha litt hevetid.

Ingredienser: 
6 dl semper mix (eller anna glutenfri mjølblanding - eg brukte semper mix med fiber)
1 pk tørrgjær
1 ss fiberhusk
2 ss sukker
1 ts salt
2 ss olivenolje
3,5 dl lunkent vatn (kan bytte 1,5 dl med mjølk om du ynskjer).

I tillegg hadde eg oppi (men er ikkje naudsynt):
1 ss fibrex
ein dæsj chiafrø
1 kork eplecidereddik

Fibrexen, chiafrø og eplecidereddiken rørte eg ut i vatnet saman med fiberhusken.

Eg hadde også i ei neve havregryn som eg blanda med det tørre.
Det er nok heller ingenting i vegen for å ha i litt raspa gulerøtter om du vil det.

Slik gjer du det:
Start med å ha fiberhusk i vatnet. Då blir det ei geleaktig blanding. La dette stå 10 minutt. Tilsett 2 ss olivenolje i blandinga og la det stå eit par minuttar til.

Ha dei tørre ingrediensane i ein bakebolle og tilsett vatn. olje og fiberhusk. Rør godt og elt deigen til du har ein jamn, fin deig. Gjerne minst 10 minutt.

La deigen heve på ein lun stad i ca. 1 time.

Trill ut rundstykker eller bruk ei skei til å forme rundstykker direkte på bakeplata. Pensle med egg eller mjølk, og ha gjerne sesamfrø, havregryn eller solsikkekjerner på toppen. La rundstykka etterheve i ca. 30 minutt. Eg brukar å fylle vasskummen med varmt vatn og lar bakeplata stå over dampen frå vatnet.

Steikast i forvarma omn på 200 C i ca. 15 minutt.


Eg fekk 9 store hamburgerbrød av denne oppskrifta. Skal du nytte dei som rundstykker, kan du gjerne lage dei litt mindre og få fleire. Doble gjerne oppskrifta når du først er i gong :)

PS. Er deiga for hard, tilsett litt meir vatn/mjølk. Er det for klissete, tilsett meir mjøl. Om du formar rundtstykka med skei, kan gjere deiga vere litt klissete. Dei held seg då saftigare lenger.

fredag 23. mars 2018

Topptur til Søtekollen (557 moh)

Utsikta frå den vestlegaste av vardane på toppen - utover Sognefjorden mot Hyllestad og Solund

Verken namnet - Søtekollen -
fjelltur til ein "søt" kolle.....
eller høgda på fjellet - 557 moh, 
får det til å høyrast som du går på ein topptur. 

Men når du står på toppen så kjennest det slik...
utsikta er i alle fall vidsynt nok til at toppturkjensla er der, 
og går du fram på kanten, 
kan du fint få magasug når du ser fleire hundre meter ned til Takle. 

Turen til Søtekollen er då også omtalt som 
"Topptur til Søtekollen" på ut.no.

Toppen er godt synleg over Brekke når har tatt ferja frå Lavik til Oppedal og kjem køyrande innover mot Instefjorden. Vi oppdagar mange turmål når vi er ute og køyrer - og denne toppen er eit eksempel på det. Dersom du kjem køyrande frå Rutledal og innover mot Brekke, ser toppen mykje meir spektakulær ut - og det var på ein slik tur at vi bestemte oss for at denne toppen skal vi på!

Som sagt så gjort - nokre veker seinare - i haustferien 2017, var vi på veg alle saman:

Vi er i ferd med å kome over tregrensa og ser ned att til der turen starta. 

Turskildring: 
Stien startar rett ved fylkesvegen  ved Egga (nord for Brekke i Gulen) og går gjennom skogsterreng det første stykket. Det er ganske vått i stien, så vasstette sko er å anbefale store delar av året. Det er god sti og merking, så det er lett å finne fram heile vegen. Når du etterkvart kjem over tregrensa, så får du heile vegen flott utsikt over fjorden. 


Ver merksam på at det er to vardar på toppen - ein med skilt og turbok, og så ein litt lenger vest. Ved den siste varden får du den mest spektakulære utsikta, så du må definitivt ta turen bort dit! 

Tidsbruk: ca. 3 timar
Lengd: ca. 5 km t/r

Oversikt over turen - henta frå ut.no



Panorama Sognefjorden

På toppen - 557 moh! 

Det er best å ikkje misse balansen her..... då får du nokre hundre meters flytur ned til Takle!


På heimveg - men vi må stoppe og nyte utsikta innover Sognefjorden endå ein gong!




onsdag 24. januar 2018

Vinter og sparkeføre



For første gong på mange år, har eg verkeleg kosa meg med vinteren. 
Hovudgrunnen er sjølvsagt at vi har hatt ein flott vinter til no
- akkurat slik den skal vere, 
og slik vi hugsar vinteren frå då vi var små! 

Førjulstida var prega av masse snø og berre nokre få minusgrader. 
Vi fekk brukt skia i massevis, 
og det som skapte endå større glede,
er at vi har kunne tatt fram sparken når vi har vore på hytta. 

Turar med spark hentar fram nostalgiske minner frå barndommen. 
På veg til juletrefest i bedehuset - på sparkestøtting! 
Sparkane sto fint parkert ved sidan av kvarandre, 
og berre eit fåtal kom med bilar. 

Ungane syntes det var kjempestas å sparke - 
og artig at vi alle 4 får plass på sparken og kan køyre i lag nedover bakkane: 
2 hankjønn som vil ha mest mogeleg fart og 
2 hokjønn som synast det går litt for fort...

Takk for turen! 

Det har blitt fleire turar i vinter, 
og vi fekk også gjenoppleve nostalgien med å ta sparken på julebesøk til naboen. 
Det var bålpanne, pølser og gløgg i det fri, 
og nede ved vegen sto 5-6 sparkestøttingar parkert ved sidan av kvarandre. 

Har du gode barndomsminner om vinter og sparkeføre?











tirsdag 23. januar 2018

Litt sunnare tursnacks: Mandelkjeks (glutenfrie og evt. melkefrie)


På tur i vintersola med kaffi og mandelkjeks!
Denne vinteren har så langt vore fantastisk her i Sunnfjord. Vi har hatt fint og stabilt vintervèr utan at det har vore for kaldt, og vi har hatt nok snø til å stå på ski, ake og kose oss. Det likar vi!

Det har derfor blitt mange uteturar i ulike former - variasjon er vi jo som kjent glade i, så det blir den eine dagen på ski, den neste på aketur og deretter på tur langs vegen med sparkestøtting. Skøyteisen har også blitt prøvd nokre gonger.

Litt av kosen med uteturane - i alle fall for ungane - er pausen der vi har litt godt å bite i, eller noko kjapt å tygge på undervegs når kreftene er i ferd med å forsvinne. Då er det greitt å ha noko på lur som både er godt, men som også innheld litt næring.

Før jul prøvde eg ut ei oppskrift på mandelkjeks. Mandelmjøl er rikt på fiber, sunne feittsyrer og protein, og er eit sunnare alternativ enn vanleg kveitemjøl. I tillegg er det glutenfritt.

I oppskrifta var det føreslått å fylle litt syltetøy i midten av kjekset. Eg brukte ein liten sjokoladebit i staden.

Kjeksa var enkle og raske å lage, og kan absolutt anbefalast!

Mandelkjeks 
(glutenfrie og evt. melkefrie) 

150 gram mandelmel 
1.5 dl melis 
2 ts vaniljesukker 
2 ts bakepulver
100 gram margarin*

Slik gjer du det: 
Varm opp omnen til 180 grader. 
Bland saman mandelmjøl, melis, bakepulver og vaniljesukker i ein bolle. Smuldre inn margarin og elt til det har samlet seg til en fin deig.


Kjevle ut deigen på eit bakepapir til den er 0,5 centimeter tjukk. Bruk ei form eller eit glas til å stikke ut sirklar. Fjern deigen rundt sirklane og kjevle ut denne på nytt. Stikk ut flere sirklar og fjern deigen rundt. Gjenta til du nesten ikkje har ukjevla deig igjen.

Putt litt syltetøy, sjokolade, peanøttsmør eller anna i midten av kjeksa om du ynskjer det. Dei smakar godt utan noko som helst også.

Bak dei  kjeksa i omnen i 12 til 14 minutter, eller til dei er gylne (eg brukte noko kortare steiketid enn oppgitt, så pass på). La dei avkjøle seg heilt før du et dei!

*brukar du melkefri margarin, får du melkefrie kjeks. Hugs å bruke melkefri sjokolade også. 



 .

torsdag 21. desember 2017

God jul med minner frå turåret 2017!

Det har vore litt stille på bloggen den siste tida. 
Ikkje nødvendigvis fordi vi ikkje har vore på tur, 
men det har vore så mykje anna som må prioriterast. 
Blogging tar tid, 
og i vår verd blir vi heller ikkje rik av den. 

Men vi har det bra og prøver å prioriterer turar like mykje som før, 
og så satsar vi på at vi kjem sterkare tilbake med fleire turtips etterkvart. 

Vi vil ynskje alle våre lesarar og følgjarar ei riktig god jul! 

Og legg med eit bilete som oppsummerer deler av turåret 2017: 


2017 fekk ein litt brå og vanskeleg start, 
men heldigvis kan vi hugse mesteparten av året med glede og mange flotte turminner: 
  • Lokale turar som Rørstadstølen (til venstre øverst) og Horsevikstølen (biletet midt i) 
  • 4 veker ferietur i Nordnorge med eit hav av turar mellom anna Djevelporten i Lofoten (til høgre øverst) , Måtind i Vesterålen (til høgre i midten) og Svartisen (nederst i midten)
  • Kjærastetur til Romsdalen med bl.a. Romsdalseggen (nederst til høgre) og Kongen (i midten øverst)
  • Topptur for heile familien til Galdhøgpiggen i strålande sol (til venstre i midten) - vår andre 2000 - meter topp for sesongen. Vi besteig Snøhetta på veg nordover i ferien. 
  • Haustferietur på sørsida av Sognefjorden med topptur til Søtekollen (nederst til høgre) og andre turar. 
For å nemne nokre... 
Dette var dei bileta som var mest likt på instagramkontoen @fjelluft16 i 2017
#2017bestnine

Vi føler oss glade og takknemlege for alt vi har fått oppleve i 2017
- det er ikkje gitt at det er slik livet blir! 

GOD JUL! 

tirsdag 17. oktober 2017

Langs veglause grender ved Sognefjorden - med born

Vi har gått i land på Sylvarnes, og MF Tansøy køyrer vidare langs fjorden

Turen vår 
(klikk på teksten for å kome inn på innlegget) 
er det mest populære innlegget på bloggen vår. 
Vi kjenner mange som har tatt turen etter å ha lese blogginnlegget vårt, 
og mange turlag har denne som fast tur kvart år. 

I haustferien tok vi sjølv reprise på denne turen 
- denne gongen med borna. 
Vi valte då å starte turen på Sylvarnes for å korte den ned eit par kilometer.
Total distanse er då om lag13 km frå Sylvarnes og tilbake til ferjekaia i Ortnevik.

4 år sidan sist vi gjekk her, 
og den gong var vi forventningsfulle: 
- kva vil vi sjå?
- kven vil vi møte?
- kva naturfenomen kjem vi over?

Og i dag - ein haustferie nokre år etter - har vi også forventningar: 
- vil ungane like turen? 
- kva har skjedd sidan sist?
- vil vi møte nokon på vegen? 
- kva ser og oppdagar vi denne gongen når borna er med? 

Historia om gardane og turmålet i seg sjølv, er skildra i blogginnlegget nemnt over. Men her er nokre glimt av ferda vår langs fjorden når vi hadde borna med: 

Oktober, 
haustferie,
skyfri himmel, 
men dessverre er det noko skugge på sørsida på denne tida av året. 

Sjølvsagt ville vi vore i sola heile dagen, 
samstundes er det eit privilegium å vandre på sørsida i fin oktobertemperatur. 
Så det var ingen grunn til å klage!
Og vi både starta og slutta med sol på turen!

Klar for nye opplevingar ein tidleg måndag morgon kl. 09.05 i Ortnevik - vi går ombord i MF Tansøy. 
Innehavaren på Vetlesand har fulgt dotter med familie om bord i MF Tansøy. Eit besøk er over for denne gong, og for vår del skal vi nart spasere forbi denne garden på vår ferd attende til Ortnevik. 
Vi står på kaia på Sylvarnes ca. 09.30 - sola er på plass! 

Skiltet som viser kva veg vi skal gå for å kome til Ortnevik. 

Det gamle skulehuset på Sylvarnes er leigd av Vik turlag, og har status som DNT-hytte. Denne måtte vi sjølvsagt ta oss tid til å inspisere og ei ny hytte kunne noterast i "hyttesamlinga" vår. 
Det var reint og fint inne i "hytta" - ingen problem å tilbringe ei natt her: 



Skulehuset har flott utsikt over fjorden - tenk å sitje i solveggen her ein sommardag.....


Sylvarnes er passert og vår ferd går vidare langs med strendene og dei veglause grendene. 

Ankomst Hanekam
Ein flott hest gjekk og beita fredeleg på Hanekam - vi måtte sjølvsagt helse på. 



Titt tei!

Legdene som var busett fram til 1988 - står der like fint som då vi var der for 4 år sidan. 

Ei leikehytte var komen på plass på Vetlesand. 
Vi vart sjølvsagt litt nysgjerrige då vi såg at det var brukt gamle postsekkar som veggar i leikehytta. Har det vore posthus på Vetlesand nokon gong?

Vetlesand fekk brevhus II i 1957. Det vart nedlagt i 1974, og vart då innordna under Vik. I tillegg var det postopneri på Sylvarnes frå 1890. Det vart avløyst av eit brevhus i 1972, som seinare også vart nedlagt i 1974 og lagt under Vik. 

Matpause på Alrek
På Alrek var det tid for ein lengre matpause. Sola forsvann frå tunet medan vi sat der. Etter ei lita stund kom det ut ein hyggjeleg kar frå huset du ser på biletet. Han inviterte oss inn, og vi fekk grundig innføring i historia og busetnad på Alrek. På det meste budde det 18 personar i tuna på Alrek då han vaks opp. Sjølv var han no busett på Sørlandet, men er likevel ein hyppig brukar av huset sitt på Alrek.

Etter Alrek var det om lag 1,5 times gange att fram til Ortnevik. Vi passerte Kroksnes og Nybø, og framme på neset der vi kunne sjå inn til kaia på Ortnevik, naut vi dei siste solstrålane. Ein fin dagsmarsj var ved vegs ende, og på Folkebutikken i Ortnevik venta det is på 2 flinke små turgåarar!


Kroksnes



Sognefjorden på langs - og på motsett side ser vi inn i Lånefjorden. 

Dei siste kaffislurkane smakte ekstra godt her!
Og vel heime på hytta dagen etter, var det ein liten kar som måtte inn på turkartet for å studere kvar vi hadde gått. Den skal tidleg krøkast som god kartlesar skal bli!



mandag 16. oktober 2017

Medan vi ventar på Mannen (1294 moh).....

Dagens Quiz: Kor lenge står Mannen?
...rekk eg i det heile å skrive ferdig blogginnlegget før Mannen rasar, 
eller er det ropt "Ulv, ulv" nok ein gong???

I 2014 spådde dei at Mannen skulle rase mellom kl 20 og 21 ein tysdag kveld i oktober..... slik gjekk det ikkje, og  3 år seinare lar Mannen framleis vente på seg. Men NO - er vi kanskje nærare enn nokon gong - NVE har ikkje registrert større bevegelsar i fjellet enn dei som er der nett no. Så kanskje - kanskje i løpet av kvelden, natta eller i morgon.... Å spå ras er ingen matematisk formel, og sjølv om NVE har tatt feil av og til, må det føles nokså trygt at dei overvåkar fjellet og evakuerer når dei meiner det er størst fare for at det skjer noko. Enn så lenge så får vi vente og sjå.... overlever Mannen denne gongen også? 

I september hadde eg og Steffen ei fantastisk langhelg i Romsdalen, med tur over Romsdalseggen (inkl. Blånebba) og topptur til Kongen og Bispen. Søndagens tur måtte tilpassast at vi også skulle køyre heimover denne dagen, så det måtte bli ein relativt kort tur. 

Eg hadde lenge sett på fjellet Mannen - ikkje berre på grunn av all omtalen kring rasfare, men også fordi fjellet gir ei spektakulær utsikt over Romsdalen - og du treng verken klyve eller gå over smale eggar før du er framme på kanten. Dette er ein tur som såleis både passar dei som ikkje er spesielt høgdesterke, men samtidig er flott også for dei som er litt tøffare av seg! 

Og så hadde vi jo veldig lyst til å oppleve Mannen før den faktisk rasar!

Vi starta tidleg - litt over kl. 07.00 var vi avgarde - og kunne derfor nyte morgonkaffien ved Mannen i 9-tida på morgonen. Snakk om flott oppleving! Med tanke på vèret, var det også lurt å starte tidleg - for det skya raskt til utover formiddagen. 

Morgonkaffi på Mannen er ikkje å forakte. Alnesdalen i bakgrunnen er dalen du går inn for å kome på toppen. 
Gode turskildringar finn du her eller her

Lengde: 7,3 km
Total stigning: 632 moh

Tidsbruk kan vere vanskeleg å stipulere då det tross alt er over 7 km ein veg. Mykje av turen går i lettgått terreng, og mesteparten av stigninga er heilt mot slutten. Du kan fint gå inn til Mannen på under 2 timar, men dei fleste brukar nok 2,5 - 3 timar i jamt tempo. 

Kartutsnitt frå turen - den startar ved Strupen like ved Trollstigen besøkssenter. 
Vi høyrde steinsprang i fjellet - men Mannen sto framleis trygt då vi forlot den. Her er nokre fleire bileteglimt frå turen:

Tidleg morgon langs vegen ved Trollstigen besøkssenter. Sola skin på Alnestind, men månen er framleis vis.

På veg innover Alnesdalen - lett og fint terreng å gå i. 

Etter ca. 3 km kjem du til Alnessteinen. Eit fint turmål i seg sjølv, og passar
godt for barnefamiliar. 

Mannen ragar definitivt flott i terrenget !

Her nede bur dei som ligg rasutsett til...

Sola har framleis ikkje klart å trenge ned i botnen av Romsdalen, men skin fint på toppane. 

Kven står mest fjellstøtt - min mann eller Mannen med stor M?
Eg veit svaret.... :)

Og er du spent på korleis det går med Mannen - kan du følgje utviklinga direkte her. 

Skulle Mannen klare seg også denne hausten - så ta gjerne ein tur dit neste sommar...
før det er for seint :)